Meyer-Optik Oreston (później stosowany z mocowaniem M42 w Prakticach jako Pentacon auto MC).
Najważniejszym rozwiązaniem, mającym docelowo ratować markę Exakta, było produkowanie aparatu z pryzmatem pentagonalnym z wbudowanym światłomierzem TTL. Pryzmat mechanicznie łączył się z pokrętłem ustawiania czasów otwarcia migawki, natomiast parametry takie jak przysłona i czułość filmu dokonywało się pokrętłem na górze pryzmatu. Było to rozwiązanie uciążliwe i przestarzałe, nawet względem produkowanej od 1968 roku Praktici Super TL, w której światłomierz dokonywał wskazań zgodnych z nastawami aparatu i obiektywu, bez konieczności przepisywania wskazań z pryzmatu na pierścienie aparatu.
Ta wada, oraz niewielka liczba dostępnych obiektywów z automatyczną przysłoną nowego typu, sprawiło iż RTL 1000 nie odniósł sukcesu i produkcję zakończono już w 1973 roku.
Następca Konstrukcyjnym następcą Exakty RTL 1000 została linia aparatów Praktica VLC. Aparaty te posiadały identyczne mocowanie wymiennych wizjerów i kominków, w przeciwieństwie do Exakty jednak, pomiar światła odbywał się