Zamek Matsuyama (, Matsuyama-jō) – zamek typu hirayamajiro (nizinno-górski) położony na wzgórzu Katsuyama (132 m n.p.m.) w mieście Matsuyama w Japonii. Jest to jeden z dwunastu japońskich zamków, które zachowały oryginalny donżon (tenshu) sprzed ery Meiji. Słynie ze skomplikowanego układu obronnego, wysokich kamiennych murów i doskonale zachowanego stanu.
Historia Budowa i okres Edo Budowę zamku rozpoczął w 1602 roku daimyō Katō Yoshiaki, a cały kompleks został ukończony w 1627 roku. W 1635 roku zamek przeszedł w ręce rodu Hisamatsu, gałęzi klanu Matsudaira, który władał nim aż do końca okresu feudalnego. W 1642 roku nowy pan zamku przebudował pierwotnie pięciokondygnacyjny donżon na obecną, trzykondygnacyjną strukturę. Donżon (tenshu) spłonął w 1844 roku, ale została później odbudowana. Dzięki temu obecny donżon jest jednym z ostatnich wielkich przykładów oryginalnej architektury feudalnej w Japonii.
Okres Meiji i czasy współczesne Po restauracji Meiji większość budynków zamkowych, z wyjątkiem donżonu i kilku wieżyczek (yagura), została rozebrana, aby zrobić miejsce na koszary wojskowe i to właśnie wojsko w latach 90. XIX wieku przeprowadziło pierwsze prace konserwatorskie przy ocalałych murach i wieżach.