Po została parlamentarną liderką , która w wyborach uzyskała 14 mandatów. Była jedną z trzech kobiet nowej kadencji parlamentu. W 1995 roku była jedną z założycielek Forum das Mulheres Santomenses, saotomejskiej organizacji wspierającej walkę o prawa kobiet. W grudniu tego samego roku, podczas drugiego kongresu PCD-GR, została wybrana prezeską partii, zdobywając 265 głosów. Była jedyną kandydatką na ten urząd. Kandydowała w , jako jedna z pięciu kandydatów. Jako jedyna opublikowała swój program polityczny. Zajęła trzecie miejsce, zdobywają 5970 głosów (16,1% poparcia). Uzyskiwała reelekcję do Zgromadzenia Narodowego w 1998 oraz w 2002 roku.
W czerwcu 2001 roku zrezygnowała z przewodzenia PCD-GR, po wewnętrznym konflikcie w partii dotyczącym przedstawiciela formacji w wyborach prezydenckich w tym samym roku. W kwietniu 2002 roku została ponownie mianowana ministerką spraw zagranicznych kraju w rządzie Gabriela Costy, do jego odwołania we wrześniu tego samego roku.
Życie prywatne Jej mężem był Norberto José d’Alva Costa Alegre, premier Wysp Świętego Tomasza i Książęcej w latach 1992–1994. Mają dwie córki.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1949 Kategoria:Parlamentarzyści Kategoria:Politycy Wysp Świętego Tomasza i Książęcej Kategoria:Ludzie urodzeni w Santanie (Wyspy Świętego Tomasza i Książęca)