Innym nowatorskim rozwiązaniem zastosowanym w Praktinie był pierścień ustawiania czasu otwarcia migawki. Dotychczas w aparatach stosowano znane m.in. z aparatów Leica pierścienie które obracały się w trakcie naciągania migawki oraz w momencie wykonywania zdjęcia. Przy nieumyślnym położeniu palca na nim powodowało to nieprawidłową pracę migawki i osiągnięcie czasu otwarcia znacznie dłuższego od zamierzonego. Praktina posiadała więc regulację czasu w formie pierścienia który pracował niezależnie od pozycji migawki, co później stało się standardem w aparatach z migawką kurtynową.
W związku z tym, że nie udało się wówczas opracować wersji aparatu z samopowrotnym lustrem, aby uniknąć problemu znikającego obrazu w wizjerze w trakcie i wkrótce po wykonaniu zdjęcia, aparat fabrycznie wyposażono w dodatkowy wizjer celownikowy.
Praktina umożliwiała stosowanie wymiennych celowników, od pryzmatu pentagonalnego, kominka, po specjalistyczne wizjery do stosowania aparatu z nakładką do stereoskopii. Produkowano wiele akcesoriów, zwiększających zastosowanie Praktiny do wąskich specjalizacji, jak np. fotografia laboratoryjna.