Dzięki staraniom księdza Stanisława Szczepkowskiego w latach 70. ubiegłego wieku dach został pokryty blachą ocynkowaną. Na kalenicy znajduje się ośmiokątna, ażurowa wieżyczka na sygnaturkę, nakryta cebulastym dachem hełmowym, zwieńczonym krzyżem.
Biskup Apolinary Wnukowski wizytując parafię w 1905 roku zwrócił uwagę na bardzo słaby stan świątyni i zasugerował budowę nowej, murowanej, co powtórzył w 1912 roku biskup Antoni Julian Nowowiejski oraz biskup Leon Wetmański w 1934 roku. W 1938 roku ksiądz Romuald Zawistowski z miejscowymi parafianami rozpoczęli zbiórkę materiałów budowlanych na nową świątynię, jednakże plany te zostały pokrzyżowane przez wybuch II wojny światowej. Po zakończeniu wojny ksiądz Franciszek Gajewski powrócił do koncepcji budowy, jednakże spotkał się tym razem ze sprzeciwem Urzędu Konserwatorskiego, który wydał pozwolenie tylko na remont.