Ołtarz boczny Matki Bożej Różańcowej został ufundowany być może razem z bractwem, erygowanym 1763 roku, które powstało na podstawie zapisu Antoniego Bagieńskiego, wicepisarza grodzkiego płockiego. Do dnia dzisiejszego przetrwały ołtarze: świętego Bartłomieja i świętego Antoniego
W 1975 roku zostały ufundowane dwunastogłosowe organy z pracowni Czesława Kruszewskiego z Warszawy. Do czasów obecnych zachowały się: późnobarokowa chrzcielnica i granitowa kropielnica (obydwie z XVIII wieku).
Liczne prace remontowe i modernizujące kościół miały miejsce po zakończeniu II wojny światowej dzięki staraniom księdza Ignacego Prądzyńskiego. Dzięki staraniom księdza Marka Andrzeja Piotrowskiego świątynia została pomalowana wewnątrz. Następne prace parafianie wykonywali pod kierunkiem księdza Dariusza Zbigniewa Pergóła: w 2011 roku został kupiony nowy ołtarz i ambona, zostało wykonane nowe oświetlenie świątyni, w 2014 roku wnętrze kościoła zostało wymalowane, odnowione zostały stacje Drogi Krzyżowej, zamontowane zostały nowe witraże: Matki Bożej i świętego Józefa (w 2019 roku), świętej Barbary, świętego Franciszka, świętej Jadwigi, świętego