Jan Stanisław Grabowski herbu Jastrzębiec (zm. 22 kwietnia 1679 w Kostrzy) – polski duchowny, doktor teologii, prawnik, kanclerz lwowski, archidiakon uniejowski, kanonik gnieźnieński i łowicki, kanclerz i stronnik prymasa Mikołaja Prażmowskiego.
Życiorys Pochodził z drobnej szlachty mazowieckiej. Był synem Mateusza Grabowskiego i Małgorzaty ZawiórskiejS. Grodziski, Projekt reform prawno-ustrojowych z r. 1673, Czasopismo Prawno-Historyczne, t. VIII, z. 1, 1956, s. 175.. Dzięki protekcji prymasa Mikołaja Prażmowskiego i swoim osobistym zdolnościom doszedł do znacznych godności. W 1671 objął kanonię szlachecką Obłączkowo. W 1672 jako kanclerz prymasa podpisał akt konfederacji malkontentów zawiązanej w Warszawie po zerwaniu sejmuIbidem, s. 176.. W 1674 na sejmach konwokacyjnym i elekcyjnym wszedł w skład komisji mających rozstrzygnąć spór o ordynację zamojską. W 1676 był jednym z komisarzy mających zakończyć konflikt między magistratem lwowskim a tamtejszym wicedziekanemIbidem, s. 177..