Ignacy Kamiński (ur. 26 listopada 1883 w Gledzianówku, zm. 15 września 1974 w Oraczewie) – polski rolnik, artysta ludowy, działacz społeczny oraz poseł na Sejm Ustawodawczy (1919-1922).
Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej. Pracował jako pakarz, goniec, pracownik cegielni oraz pastuch. Od wczesnych lat angażował się w działalność społeczną w Stowarzyszeniu Robotników Chrześcijańskich oraz Towarzystwie Oświaty Narodowej.
W latach 1905-1908 służył w armii rosyjskiej jako ogniomistrz w kaukaskim dywizjonie strzeleckim artylerii. Po zakończeniu służby wojskowej związał się z Polską Partią Socjalistyczną (1909).
Okres I wojny światowej spędził w Łęczycy. Od 1915 r. był członkiem POW. Będąc oficjalnie pracownikiem służby więziennej, współorganizował konspiracyjną Straż Bezpieczeństwa Publicznego. Jako jej komendant kierował akcją rozbrajania Niemców w 1918 r..
W 1919 r. uzyskał mandat posła na Sejm Ustawodawczy z listy nr 5 okręgu wyborczego nr 9 (Kutno). Jako poseł był członkiem klubów: Związku Ludowo-Narodowego (1919) i Narodowo-Chrześcijańskiego Klubu Robotniczego (1920) oraz pracował w komisjach: ochrony pracy, rolnej i wodnej.
W 1925 r. zakupił ziemię w Oraczewie i prowadził gospodarstwo, nadal angażując się w działalność społeczną. Był członkiem m.