Góry nad czarnym morzem (także Góry nad Czarnym Morzem) – powieść Wilhelma Macha, opublikowana w 1961 roku.
Historia Wilhelm Mach w połowie 1958 roku rozważał napisanie powieści, która ostatecznie ukazała się pt. Góry nad czarnym morzem. Pomysły na nią powstawały niemal w tym samym czasie, gdy pisał on powieść Życie duże i małe. Utwór pisał w latach 1958–1960. W tym czasie autor tworzył stosunkowo niewiele innych tekstów, w tym m.in. reportaże z Bułgarii.
Powieść ukazała się w Warszawie w 1961 roku nakładem wydawnictwa Czytelnik i liczyła 316 stron, jej pierwszy nakład wyniósł 7000 egzemplarzy.
Fabuła Akcja utworu rozgrywa się w bułgarskich miastach Sozopol i Nareczen. Narracja została przedstawiona za pomocą strumienia świadomości w pierwszej osobie. Część tekstu stanowią partie eseistyczne. Narratorem i głównym bohaterem jest pisarz o imieniu Aleksander, pracuje on nad powieścią Dolina, jest ona głównym tematem powieści Macha. Pojawia się także Xander, który m.in. polemizuje z Aleksandrem. Aleksander jest narratorem i bohaterem pisanego przez siebie utworu, w którym opowiada historię Nie-Wiadomo-Gdzie. W tejże powieści bohater-pisarz wraca myślami do wędrówki w Bieszczadach. Poza powieścią w tekście dzieła znalazł się dziennik Aleksandra.