Charakterystyka Główne cechy diagnostyczne Gatunkiem najbardziej zbliżonym do Cladonia diversa jest Cladonia coccifera (L.) Willd., od której chrobotek łuskaczek różni się podecjami bez sorediów, lecz pokrytymi gęstymi łuseczkami i ziarenkami (ang. densely microsquamulose and granulose), o wąskich czarkach (łac. scyphi).
Morfologia Łuski plechy pierwotnej wyrastają z podłoża, są trwałe, średniej wielkości (o długości do 5 mm) i rzadko dzielą się na zaokrąglone płaty. Podecja o wysokości do ok. 3 cm, smukłe, nierozgałęzione lub często z brzeżnie rozrastającymi się kielichami. Kielichy zazwyczaj rozszerzają się stopniowo, są raczej wąskie (szerokość 5–7 mm), czasami tylko nieco szersze niż trzonek kielicha. Powierzchnia podecjum jest łuseczkowata i gęsto pokryta korowymi granulkami lub bardzo drobnymi łuseczkami oraz łuskowatymi płytkami. Podstawowa część podecjów jest często obficie łuskowata.
Cechy chemiczne Jest porostem ściśle kwasolubnym, żyjącym na siedliskach o pH 3,67–4,46. Plecha zawsze zawiera takie kwasy porostowe jak kwas usninowy i zeoryna. W apotecjach występuje kwas rodokladoniowy, a jako substancje dodatkowe w plesze czasami występują kwas porfirylowy i bellidifloryna.