W 1976 r. zainstalowano urządzenia wspomagające kierowanie ruchem na odcinku Katowice Muchowiec – Łazy. System umożliwiał wprowadzanie danych na posterunkach ruchu (nastawniach), oraz prezentację danych w centrum dyspozytorskim. Później zamontowano system SKD2 na odcinku Tarnowskie Góry – Chorzew Siemkowice w technologii komputerowej. Systemy zamontowano również na Centralnej Magistrali Kolejowej, linii WKD, na odcinku Reda – Hel i okolicach Woli Rzędzińskiej.
Nie przewidywano centralizacji sterowania ruchem kolejowym na całej sieci, tak jak np. w kolejach szwedzkich z jednego centrum sterowania w Sztokholmie obsługiwano 2000 sygnalizatorów i 1300 pociągów na dobę. Główną przeszkodą stojącą na drodze centralizacji był brak infrastruktury transmisji danych.
Do połowy lat 80. systemy zarządzania na PKP tworzone były lokalnie w sposób rozproszony. Przyczyną był brak sieci komputerowych. Niektóre wdrożone systemy sieciowe do końca lat 80., to: