W połowie lat 60. do redakcji dołączyli młodzi i nowatorscy artyści: Marcel Gotlib (La Rubrique à Brac, Dingodossiers), Claire Bretécher, Alexis, Nikita Mandryka, Jean-Marc Reiser i Jacques Lob. W 1967 Pierre Christin i Jean-Claude Mézières rozpoczęli w „Pilote” publikację science fiction Valerian.
W tym czasie pismo nosiło podtytuł Journal d’Astérix et Obélix („Czasopismo Asteriksa i Obeliksa”), który został usunięty w 1970. Magazyn stopniowo przybierał bardziej dojrzały ton, publikując komiksy o charakterze satyrycznym i politycznym. Do autorów należeli m.in. Philippe Druillet, Jean Solé, F’Murr, René Pétillon, Jacques Tardi, Enki Bilal i Claude Auclair.
Kryzys i przemiany (lata 70.–80.) Na początku lat 70. magazyn znalazł się w kryzysie. Konflikty z redaktorem naczelnym René Goscinnym spowodowały odejście kilku czołowych twórców, m.in. Cabu, Gébé i Jean-Marc Reisera do „Hara-Kiri” i „Charlie Hebdo”, a Marcel Gotlib, Claire Bretéche i Nikita Mandryka założyli własny magazyn „L’Écho des Savanes”.