Rezydował w Neapolu i był również przełożonym Kolegium San Adriano w San Demetrio Corone w Kalabrii, instytucji religijnej i kulturalnej ulokowanej tu w 1794 dla zachowania obrządku bizantyjskiego i albańskich tradycji narodowych. Pobyt Giovanniego Barci w Neapolu monsignore Enrico Benedetti określił jako „gnuśną bezczynność”, co jednak było być może zbyt surową opinią wobec mnogości problemów Albańczyków obrządku bizantyjskiego i często niechętnej postawy duchowieństwa łacińskiego. Biskup Giovanni Barcia był również przewodniczącym Włoskiego Komitetu Duchowieństwa na rzecz pomocy poszkodowanym w trzęsieniu ziemi w Kalabrii.

Zmarł 2 grudnia 1912 w San Demetrio Corone, w zjednoczonym Królestwie Włoch. Przez kilka lat nie mianowano jego następcy, aż do powołania eparchii Lungro degli Italo-Albanesi w 1919.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Biskupi Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-włoskiego Kategoria:Arboresze Kategoria:Urodzeni w 1829 Kategoria:Zmarli w 1912