W XVIII wieku kościół przeszedł szereg prac naprawczych i konserwacyjnych. W latach 1818–1835 miała miejsce gruntowna przebudowa kościoła według planów architekta Samuela Enandera. Dobudowano od zachodu wieżę z latarnią na dzwon. We wnętrzu zburzono dotychczasowe stropy, zastępując je drewnianymi sklepieniami kolebkowymi; zachowało się jedynie sklepienie małej absydy. Prezbiterium połączono z nawą, przez co zatarty został łuk tęczowy. Główne wejście przeniesiono do nowo wybudowanej wieży. Mimo tych zmian, budowla w sporej części zachowała swój średniowieczny wygląd. W 1959 roku przeprowadzono kolejną gruntowną renowację, zarówno z zewnątrz, jak i wewnątrz świątyni. Podczas tych prac między innymi zamurowano południowy portal nawy i zastąpiono go oknem. Wnętrze mały|lewo|Wnętrze kościoła Do elementów wyposażenia wnętrza należą między innymi:
oryginalny średniowieczny ołtarz z wapienia olandzkiego, jedyny zachowany w takim stopniu na Olandii, obraz ołtarzowy ukazujący wniebowstąpienie Chrystusa, z 1756 roku, autorstwa Nilsa Linharta Lindmana, rokokowa ambona z 1755 roku, również autorstwa Nilsa Linharta Lindmana, chrzcielnica z piaskowca