Unified Diagnostic Services (UDS) to protokół komunikacji diagnostycznej wykorzystywany do wymiany danych ze sterownikami elektronicznymi (ECU) w pojazdach, bez konieczności ich demontażu.
Protokół UDS jest zdefiniowany w normie ISO 14229 i obejmuje warstwy 5–7 modelu OSI (warstwę sesji, prezentacji i aplikacji). Określa on funkcje diagnostyczne, sposób interpretacji danych oraz zasady wymiany komunikatów między uczestnikami komunikacji, nie narzucając przy tym konkretnej warstwy transportowej ani fizycznej. Dzięki temu UDS może być stosowany w połączeniu z różnymi sieciami komunikacyjnymi, takimi jak CAN, LIN, Ethernet, K-Line czy FlexRay.
Typowa komunikacja z użyciem UDS obejmuje urządzenie diagnostyczne, które podłączone jest do pojazdu przez port OBD-II, oraz sterowniki znajdujące się w pojeździe.
Model komunikacji UDS wykorzystuje model klient-Serwer, w którym role uczestników komunikacji są następujące:
Klient – urządzenie diagnostyczne, nazywane również testerem diagnostycznym Serwer – sterownik elektroniczny pojazdu, określany jako (Electronic Control Unit) Komunikacja może odbywać się z użyciem dwóch sposobów adresowania: