Istnieje wiele różnych typów izakayi, od rozległych sieciowych lokali po kameralne, prywatne miejsca czy związane z cosplayem, które zaczęły zdobywać uznanie w latach dwutysięcznych. Nawet małe izakaya zazwyczaj mają w swojej ofercie różnorodne potrawy z tofu, warzyw marynowanych, ryb, mięsa, makaronu oraz ryżu. Zwykle izakaye zaczynają działalność wieczorem i kończą około północy. Wielu Japończyków chętnie uczęszcza do tych miejsc w towarzystwie przyjaciół, współpracowników lub bliskich. Natomiast asortyment napojów w izakaya jest zróżnicowany, wśród podstawowych można wymienić: piwo, sake, shochu, whisky, umeshu, napoje bezalkoholowe oraz soki owocowe.
Izakaye są często nazywane Akachōchin (赤提灯) „czerwoną latarnią”, od czerwonych lampionów, które tradycyjnie wisiały na zewnątrz zamiast szyldów, aby przyciągać klientów.
Historia Rozwój izakaya miał miejsce w okresie Edo wzdłuż kluczowych szlaków komunikacyjnych z powodu rosnącego spożycia sake, które na koniec XVIII wieku przekształciło się w towar konsumpcyjny. Zanim nastał okres Meiji, ludzie zazwyczaj pili alkohol na stojąco, a w niektórych izakayach klienci siedzieli na beczkach po sake.