Karol Palczyński (ur. 2 września 1917 w Aleksandrowie Kujawskim, zm. 16–19 kwietnia 1940 w Katyniu) – podporucznik lotnictwa Wojska Polskiego, harcerz, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Władysława i Marianny z Okońskich. Od 1929 uczęszczał do Gimnazjum Salezjańskiego w Aleksandrowie Kujawskim. W tym czasie należał do harcerstwa i był drużynowym w Drużynie Harcerskiej im. Henryka Dąbrowskiego. W 1936 wstąpił do Szkoły Podchorążych Lotnictwa – Grupa Techniczna w Warszawie, którą ukończył w ostatnich dniach sierpnia 1939, tuż przed wybuchem II wojny światowej. Odbył także kurs szybowcowy w Ustjanowej. Po ukończeniu szkoły został skierowany do 3 pułku lotniczego w Poznaniu.
Walczył podczas kampanii wrześniowej. 13 września 1939 został mianowany na stopień podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 września 1939 w korpusie oficerów lotnictwa, grupa techniczna. Po agresji ZSRR na Polskę, 21 września 1939 został wzięty do niewoli przez Sowietów w okolicach Trembowli w obwodzie tarnopolskim, wraz z obsadą Bazy Lotniczej nr 3. Według stanu z kwietnia 1940 był przetrzymywany w obozie jenieckim w Kozielsku. Ostatni list do rodziny jest datowany na dzień 7 marca 1940. Między 15 a 17 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 32/3 z 14 kwietnia 1940.