Inspirację dla Raucha mógł stanowić lucerneński pomnik, przedstawiający konającego lwa, upamiętniający szwajcarskich gwardzistów poległych w czasie szturmu na paryski pałac Tuileries (1792 r.). Relief zaprojektowany przez Bertela Thorvaldsena wykuł w piaskowcowej skale w latach 1820–1821 Lukas Ahorn. (zaprojektowany w 1826 r. i odlany w 1828 r., a umieszczono go na pomniku w 1834). Swoją ostateczną formą założenie nawiązuje jednak do gliwickiego monumentu upamiętniającego poległych w czasie wojen napoleońskich z 1849 r. (także dzieła Kalidego). Pomnik z Pokoju odsłonięto w 50. rocznicę bitwy pod Kulm (1813 r.) – 29 sierpnia 1863 r. Książę wsławił się dowodząc podczas zwycięskiej batalii jednym z rosyjskich korpusów piechoty, któremu udało się rozbić siły francuskie. W niszy na przodzie żeliwnego cokołu umieszczono pierwotnie napis: Dem Helden von Kulm (pol. Bohaterowi spod Kulm), a po bokach: Die | Trauernden | Hinterbliebenen (pol. W smutku pogrążeni bliscy);
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Lew śpiący (Pokój) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.