Nazwa tej miejscowości wywodzi się od słowa "dąbrowa" czyli słowa oznaczającego las sosnowy oraz od słowa "nabłotny" czyli miejsca leżącego "za błotem".
Wzmianki źródłowe z XVI w. różnie zapisują nazwę miejscowości. W 1516 r. było to Zablotna Dambrowska a w 1529 Dabrowska Zablothna. W końcu XV w. notowany jest Andrzej herbu Nieczuja dziedzic Dąbrówki. Potomkowie Andrzeja dziedzicząc wieś przyjęli nazwisko Dąbrowscy od nazwy rodowej wsi. W 1508 r. dziedzicem wsi był Jakub Dąbrowski, a spis z 1569 r. przekazuje, że właścicielem wsi byli: Andrzej Dąbrowski oraz Stanisław i Katarzyna Dąbrowscy. Niedługo później cala Dąbrówka dostała się w ręce możnego rodu Parysów z Mazowsza. Potem, tak jak wiele wsi w okolicy, Dąbrówka Zabłotnia należała do Piaseckich i Rudzkich, a w końcu XVIII w. do Czermińskich.
W 1827 r. we wsi naliczono 15 domów mieszkalnych i 109 mieszkańców. Majątek ziemski Dąbrówka Zabłotnia obejmował w pierwszej połowie XIX w. folwarki Dąbrówka i Helenów, liczył 645 mórg obszaru. W majątku były dwa budynki murowane i 10 drewnianych. Były tu pokłady wapienia, które tu eksploatowano i przerabiano przy pomocy piecy wapiennych. W drugiej połowie XIX w. majątek Dąbrówka Zabłotnia został rozparcelowany między chłopów.