Po zakończeniu wojny trafił do Hanoweru, który został przyłączony do Królestwa Prus w wyniku pokoju w Pradze. Powierzono mu wówczas zadanie organizacji Landwehry w byłym Królestwie Hanoweru.
Po wybuchu wojny z Francją został dowódcą 7. Dywizji Piechoty. Generał porucznik (niem. Generalleutnant) von Groß prowadził ją do boju w bitwie pod Beaumont oraz koordynował jej działania podczas oblężenia Paryża. Po pokoju frankfurckim objął dowództwo nad III Korpusem Armijnym z dowództwem w Berlinie. na tym stanowisku awansował na generała piechoty (niem. General der Infanterie) oraz został szefem 5. Pułku Grenadierów. Zmarł 18 sierpnia 1881 roku, po tym jak kilka dni wcześniej doznał udaru mózgu.
Odznaczenia Odznaczenia gen. von Großa to między innymi: Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego z mieczami Order Pour le Mérite Order Orła Czerwonego II klasy z liśćmi dębu, gwiazdą i mieczami na wstędze wojennej Order Królewski Korony III klasy Krzyż Żelazny I klasy Krzyż Wielki Orderu Alberta Niedźwiedzia z mieczami (Anhalt) Cesarski i Królewski Order Orła Białego (Imperium Rosyjskie) Komandor I klasy Orderu Alberta (Saksonia) Kawaler I klasy Orderu Ernestyńskiego (Saksonia)
Przypisy
Bibliografia