W latach 1925–1929 współpracował także z klubem sportowym Warta Poznań jako ich reprezentant, przyczyniając się do licznych sukcesów w rywalizacji na szczeblu okręgowym i ogólnopolskim. Był jednym z prekursorów klubowych koszykówki, która od 1927 stała się osobną sekcją sportową; rozegrał w tej drużynie kilkanaście oficjalnych meczów. Gdy w 1929 ustanowiono specjalną odznakę klubową, nadawaną za zdobyte punkty w barwach zielono-białych, Leon Urbaniak był pierwszym z odznaczonych lekkoatletów i to w najwyższej grupie (300 punktów). W lipcu 1937 z okazji 25-lecia klubu otrzymał dyplom honorowy za wybitne zasługi w rozwoju klubu.
mały|Leon Urbaniak (1927) thumb|Od lewej: Leon Urbaniak, Jan Bartosik, Feliks Stamm, Roman Ostałowski(przed 1929)
Leon Urbaniak dwadzieścia dwa razy stawał na podium mistrzostw Polski seniorów, zdobywając jeden złoty medal (pchnięcie kulą oburącz – 1927), pięć srebrnych (pchnięcie kulą – 1925, 1926; pchnięcie kulą oburącz – 1928, 1929; rzut dyskiem oburącz – 1928) oraz szesnaście brązowych medali (bieg na 110 metrów przez płotki – 1929; pchnięcie kulą – 1928; rzut dyskiem – 1928; rzut oszczepem – 1925, 1926, 1928, 1929; rzut oszczepem oburącz – 1927, 1928; pięciobój – 1926;