Odmienne pod względem kulinarnym są dania rybne z rejonu położonego dalej Jeziora Szkoderskiego: karpie (krap, šaran), pstrągi (pastrmka), węgorze (jegulja) i ukleje (keder) w postaci smażonej, grillowanej, gotowanej, suszonej i wędzonej.
W odległych od wybrzeża rejonach górskich przeważa typowe dla solidnego jadła wiejskiego mięso, w znacznej części baranina i jagnięcina – m.in. z rożna, z rusztu bądź zapiekana w żarze pod pokrywą (sač), oraz cielęcina (np. jako zapiekana w sosie z nabiału balšica tava), a także dania z wieprzowiny, jak sznycel (šnicla) czy szynka (pršut) w różnej postaci (np. suszona na powietrzu). Praktycznie wszędzie dostępne są też popularne bałkańskie dania mięsne w rodzaju walcowatych kotlecików z mięsa mielonego (ćevapi) czy steków z siekanego (pljeskavica).
Do popularnych dań niemięsnych należy kukurydziany kačamak – odpowiednik polenty oraz pochodzący również z kuchni włoskiej crni rižot (wł. risotto al nero di seppia), a także gotowany w rosole z rozmaitymi dodatkami rižot. Częsta potrawa mączna to kluski z oliwą i solankowym serem (paštrovski makaruli). Z typowych serów najlepiej znany jest wędzony owczy njeguški sir, owczy w oliwie (sir u ulju) czy kajmak wyrabiany z warstwowanej świeżej śmietany.