Semen Aleksandrowicz Olelkowicz (ur. około 1420, zm. 3 grudnia 1470) – ostatni książę kijowski, kniaź litewski z rodu Olelkowiczów-Słuckich.
Życiorys Ochrzczony w 1420 roku. Za młodu przebywał na dworze moskiewskim u swojej babki Zofii Witoldówny. Po śmierci ojca w 1454 roku otrzymał od Kazimierza Jagiellończyka udzielne księstwo kijowskie, jako dożywotni namiestnik hospodara, jednak on sam uważał i tytułował się kniaziem wielkiego księstwa kijowskiego. W 1456 i 1461 był wysuwany przez nastawionych antypolsko i antyjagiellońsko panów litewskich jako kandydat na wielkiego księcia litewskiego.
W swojej polityce szukał porozumienia z Wielkim Księstwem Moskiewskim. Patronował cerkwi prawosławnej w swoim księstwie. Walczył z Tatarami. W Kijowie z jego pomocą odrestaurowano cerkiew katedralną w Ławrze Peczerskiej. W Słucku ufundował klasztor św. Eliasza.
Zmarł 3 grudnia 1470 roku. Został pochowany w Ławrze Peczerskiej w Kijowie. Po jego śmierci zlikwidowano księstwo kijowskie, a w jego miejsce utworzono województwo kijowskie z pierwszym wojewodą Marcinem Gasztołdem. Hospodar nadał żonie i potomkom Olelkowicza Pińsk wraz ze wszystkimi przynależnościami.
Rodzina Syn Olelki Włodzimierzowica i Anastazji Wasiliewnej, córki Wasyla I Dymitrowicza. Brat Michała Olelkowicza.