Od 27 września do 6 października 1939 walczył na stanowisku dowódcy artylerii dywizyjnej 50 Dywizji Piechoty. Wziął udział w bitwie pod Kockiem, po której dostał się do niemieckiej niewoli.
Był żonaty, miał dwóch synów: Kazimierza (ur. 1921) i Tadeusza (ur. 1923).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4707 – 1921 Krzyż Walecznych nr 12229 Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1938 „za zasługi w służbie wojskowej” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości austro-węgierskie Srebrny Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Srebrny Medal Waleczności 2 klasy Krzyż Wojskowy Karola
Przypisy
Bibliografia