według niektórych źródeł nowela została pozytywnie zrecenzowana przez samego Kim Dzong Ila, który nazwał ją modelem dla przyszłych prac, które chciał zobaczyć. W kolejnych latach ukazało się również wiele tłumaczeń międzynarodowej literatury science fiction w Korei Północnej (choć były one ograniczone głównie do klasyki Związku Radzieckiego). W 2000 r. czasopismo Chosŏn munhak, główny magazyn literacki Korei Północnej, rozpoczęło regularną publikację opowiadań SF, a książki science fiction zaczęły być wydawane przez główne północnokoreańskie agencje prasowe (wcześniej były one wydawane przez wydawnictwa literatury młodzieżowej). Dojście do władzy w 2011 r. trzeciego przywódcy Korei Północnej, Kim Dzong Una, nie wpłynęło znacząco na sytuację północnokoreańskiej literatury fantastycznonaukowej.
Badacze literatury koreańskiej oceniają północnokoreańską fantastykę naukową jako innowacyjną i inspirowaną międzynarodową kulturą popularną, co jest nietypowe w ogólnym, tradycyjnym kontekście literatury północnokoreańskiej. Mimo znaczenia kultu przywódców w propagandzie północnokoreańskiej, postać przywódcy nie pojawia się w północnokoreańskiej SF, ponieważ „wyobrazić przyszłość, w której ta nieomylna figura mogłaby zostać zakwestionowana, jest niemożliwe”.