Podstawą marynarki od początku stały się lekkie siły uderzeniowe, oparte na licznych kutrach torpedowych otrzymywanych z ZSRR i Chin oraz budowanych lokalnie. Jako pierwsze po wojnie używane były małe kutry radzieckiego typu P 4 (projektu 123) z aluminiowym kadłubem, których 12 przekazano w latach 1952–1953Tak według , natomiast na s. 251 jest tylko wzmianka, że zbudowane zostały w Chinach i KRLD w latach 1951–1957 (bez podanej liczby). 12 także podaje .. Od połowy lat 50. w KRLD masowo budowano kutry typów Sin Hung i Ku Song (wzorowanych na radzieckim drewnianym typie D-3), których liczba w 1995 roku sięgała 120. Pod koniec lat 50. z ZSSR otrzymano większe kutry torpedowe typu P 6 (projektu 183), a następnie także ich chińską wersję Shantou (odpowiednio 27 i 15 – podawane też są inne liczby)27 kutrów P-6 z ZSRR i 15 chińskich według . Starsze źródła podawały 45 z ZSRR (np. , ), natomiast źródła rosyjskie tylko 10 ().. Były one produkowane następnie także w Korei ze stalowym kadłubem jako typ Sinpo (przynajmniej 24), lecz używane jako kutry artyleryjskie, bez wyrzutni torped. Od końca lat 50. budowano w Korei też nieliczne małe kutry torpedowe typu Iwon (15 sztuk, wzorowane na radzieckim P 2), a w latach 60. typu An Ju (6 sztuk). W 1968 roku z ZSRR otrzymano cztery duże nowoczesne kutry torpedowe projektu 206 (Shershen).