mały|lewo|Mały ogród włoski, wybudowany na wzór dawnego ogrodu w latach 2022–2023 Na terenie ogrodu znajdowały się szpalery lipowe, grabowe, kasztanowe, „z bzu włoskiego”, boskiety, berceau, partery oraz ogród niższy z drzewkami owocowymi i sadzawką. Ponadto ścieżki ogrodowe oraz kwatery obsadzone były porzeczkami, agrestem, drzewkami określanymi w inwentarzu jako „urodzajne” i „nieurodzajne”, a także lawendą. Występowały również liczne rabaty o geometrycznej kompozycji oraz stawy z kanałami. Z obiektów budowlanych na terenie ogrodu znajdowały się drewniane altanki, zarówno wolnostojące, jak i ukształtowane z drzew, budynki ogrodowe, murowana piwnica, lodownia oraz „sklep na chowanie włoszczyzny”. Inwentarz obejmował także opis budynków gospodarczych, w tym wozowni, stajni, stodół, spichlerzy, obór i chlewów. W ogrodzie funkcjonowała również oranżeria z egzotycznymi roślinami.
Do czasów współczesnych przetrwało wiele drzew parkowych, które stanowią obecnie pomniki przyrody m.in. dąb „Bolesław”, grab „Jacek”, topola „Jadwiga”.
W drugiej połowie XVIII w. ogrody geometryczne zaczęły być postrzegane jako przejaw „fałszywego gustu” na rzecz ogrodów krajobrazowych z wyrafinowanym smakiem. Pomimo tych tendencji Aleksandra Ogińska zachowała barokowy styl ogrodu.