Szczególnie kontrowersyjna była rzeźba Pomony na Fontannie Pulitzera (1916), zaprojektowana przez Karla Bittera i ukończona przez Isidore’a Kontiego na rogu 59th Street i 5th Avenue. Jej odważny, odsłonięty wizerunek zwrócony w stronę rezydencji Alice Vanderbilt skłonił właścicielkę do przeniesienia swojej sypialni na drugą stronę domu.
W 1909 roku rozpoczęła karierę na Broadwayu jako chórzystka, występując w spektaklach takich jak „The Boy and The Girl”, „The Girl and the Wizard”, „Girlies” oraz „La Belle Parée”. W 1915 roku była główną modelką podczas Panama-Pacific International Exposition w San Francisco. Pozowała tam do trzech piątych rzeźb prezentowanych na wystawie, co przyniosło jej tytuł „Panama–Pacific Girl”. Tego samego roku zadebiutowała w niemym filmie „Inspiration”. Była to pierwsza amerykańska produkcja, w której aktorka wystąpiła nago. Scena ta w artystyczny sposób ukazywała relację między twórcą a jego muzą. W 1915 roku pozowała również do figury „Beauty” przy wejściu do New York Public Library, a w 1916 roku pozowała do figur „Miss Manhattan” i „Miss Brooklyn”, które flankują wjazd na most Manhattan od strony Brooklynu. Wystąpiła także w filmach „Purity” (1916), „The Girl o’ Dreams” (1918) i „Heedless Moths” (1921).