Zygmunt Kucharski (ur. 15 kwietnia 1893 w Żydaczowie, zm. po 1937) – major artylerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 15 kwietnia 1893 w Żydaczowie, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był dywizjon ciężkich haubic nr 11, następnie pułk ciężkiej artylerii polowej nr 30. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1916 w artylerii polowej i górskiej.
Z dniem 1 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika i przydzielony do Dowództwa Okręgu Generalnego KrakówDz. Rozk. Wojsk. Nr 8 z 25 stycznia 1919, poz. 303.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 9 z 28 stycznia 1919, poz. 349.. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 3 pułku artylerii lekkiej Legionów. 9 września 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej.