Klasztor Fürstenfeld (niem. Kloster Fürstenfeld) – dawne opactwo cystersów znajdujące się w niemieckim mieście Fürstenfeldbruck.

Historia Klasztor został założony w 1258 roku przez Ludwika II Bawarskiego w ramach nakazanej przez papieża Aleksandra IV pokuty za skazanie na śmierć swojej żony, Marii, pod zarzutem niewierności. Pierwotna nazwa opactwa brzmiała Seldental, w 1263 roku nadano mu nazwę Fürstenfeld. W 1265 roku papież Klemens IV udzielił biskupowi Fryzyngi pozwolenia na sprowadzenie zakonników z Klasztoru Cystersów w Aldersbach. W latach 1270–1290 wzniesiono gotycki kościół. W 1347 roku w krypcie klasztornej złożono serce cesarza Ludwika IV Bawarskiego, który zginął w pobliżu opactwa podczas polowania. W 1441 opaci klasztoru uzyskali prawo do noszenia insygniów biskupich. W 1595 roku klasztor był miejscem spotkania opatów cysterskich z południowych Niemiec pod przewodnictwem opata z Cîteaux, podczas którego omawiano planowane reformy w zakonie. Klasztor został zniszczony podczas wojny trzydziestoletniej. W 1700 roku rozpoczęto budowę nowego kościoła klasztornego wg projektu , konsekrował go 1741 kard. Jan Teodor Wittelsbach, a jego wyposażanie trwało kolejne 25 lat. Za wygląd wnętrza odpowiadają bracia Asamowie.