W 1919 roku Porten założyła własną wytwórnię filmową. Rok później zagrała w filmie Anna Boleyn (1920) u boku Emila Janningsa, a w 1921 roku w ekspresjonistycznym obrazie Schody kuchenne. W 1924 jej wytwórnia połączyła się z firmą Carla Frölicha. W 1930 roku zadebiutowała w filmie dźwiękowym Skandal um Eva reżyserii G.W. Pabsta. W okresie rządów nazistowskich w Niemczech zagrała w niewielu filmach, ponieważ była zamężna z żydowskim lekarzem i stanowczo odmówiła rozwodu.
Porten była dwukrotnie zamężna. W 1912 roku poślubiła aktora i reżysera Curta A. Starka, który zginął podczas I wojny światowej w 1916 roku. Ponownie wyszła za mąż w 1921 roku za lekarza Wilhelma von Kaufmanna-Assera, który stał się kierownikiem jej wytwórni filmowej. Od 1945 do 1957 roku mieszkała w Ratzeburgu w Szlezwiku-Holsztynie, gdzie jej mąż pracował jako lekarz w szpitalu dla uchodźców wojennych. W 1960 roku Henny Porten otrzymała Order Zasługi i zmarła 15 października tego samego roku.
W 1985 roku berlińskie władze uznały jej grób na cmentarzu Kaiser-Wilhelm-Gedächnis za grób honorowy. W 1986 roku na 36.