Blume pozostawał adiutantem ministra wojny do 1868 roku, kiedy mianowano go dowódcą kompanii w 16. Pułku Piechoty. Po wybuchu wojny z Francją, w stopniu majora, trafił do Sztabu Generalnego, a następni do Wielkiej Kwatery Głównej. Mimo stanowiska sztabowego wziął udział w walkach między innymi pod Gravelotte i pod Sadową. Po zakończeniu konfliktu Blume powrócił do Ministerstwa Wojny, gdzie został zastępcą szefa Departamentu Spraw Armii. Jednocześnie wykładał historię wojskowości w Akademii Wojennej. Na tym stanowisku otrzymał stopień podpułkownika (niem. Oberstleutnant). Po awansie na pułkownika (niem. Oberst) w 1879 roku został dowódcą 36. Pułku Piechoty. W 1880 roku został mianowany przewodniczącym komisji wojskowej, powołanej przez kongres berliński. W związki z pełnieniem tej funkcji przebywał kilkukrotnie w Stambule.
W 1883 roku został szefem sztabu IV Korpusu Armijnego. Po awansie na generała majora (niem. Generalmajor) w 1885 roku ponownie dołączył do Ministerstwa Wojny. Objął tam stanowisko szefa Departamentu Ekonomicznego, a w 1888 roku został dyrektorem Wspólnego Departamentu Wojny i otrzymał stopień generała porucznika (niem. Generalleutant). Rok później mianowano gen. von Blume dowódcą 8. Dywizji Piechoty.