Geologia Samalas (znany również jako Rinjani Tua) stanowił część masywu wulkanicznego Rinjani na Lomboku w Indonezji. Pozostałości wulkanu tworzą kalderę Segara Anak, na której wschodnim skraju znajduje się wulkan Rinjani. Po zniszczeniu Samalasa w kalderze powstały dwa nowe wulkany, Rombongan i Barujari. Rinjani również wykazuje aktywność wulkaniczną, w wyniku której powstał krater Segara Muncar. W regionie znajdują się inne wulkany, takie jak Agung, Batur i , na wyspie Bali na zachodzie. mały|Położenie Lomboku Lombok należy do Małych Wysp Sundajskich w Indonezji, w strefie subdukcji, gdzie płyta australijska wchodzi pod płytą euroazjatycką z prędkością 7 centymetrów rocznie. Magma zasilająca wulkany Samalas i Rinjani pochodzi prawdopodobnie ze skał perydotytowych w klinie płaszcza pod Lombokiem. Przed erupcją Samalas mógł osiągać wysokość 4200 ± 100 metrów, na podstawie rekonstrukcji zachowanych zboczy, co czyniłoby go wyższym od obecnego najwyższego szczytu tropikalnej Azji, Kinabalu. Obecna wysokość Samalasa jest mniejsza niż sąsiedniego wulkanu Rinjani, który osiąga 3726 metrów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Erupcja Samalasa w 1257 roku · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.