17 stycznia 1933 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1933 stopień podpułkownika w korpusie oficerów artylerii i 15. lokatą. W marcu 1934 został przeniesiony do 8 pułku artylerii lekkiej w Płocku na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W 1938 zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „I zastępca dowódcy pułku”. W kwietniu 1939 został przeniesiony do Dowództwa Obszaru Warownego „Wilno” na stanowisko szefa artylerii. 1 września 1939 został wyznaczony na stanowisko dowódcy artylerii dywizyjnej 35 Dywizji Piechoty.
W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do sowieckiej niewoli. 28 października 1939 przebywał w obozie jenieckim NKWD w Putywlu skąd 3 listopada 1939 przybył do obozu jenieckiego NKWD w Kozielsku. Między 7 a 9 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego (lista nr 015/2 z 5 kwietnia 1940). Między 9 a 11 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu i tam pogrzebany. Od 28 lipca 2000 spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.
Był żonaty, miał dwóch synów.