W 1766 roku odniósł sukces w balecie Sylvie, tworząc parę artystyczną z tancerką Marie Allard.
W 1763 roku otrzymał tytuł premier danseur demi-caractère, a w 1770 roku awansował na pozycję premier danseur noble. W roku 1773 mianowany został asystentem baletmistrza, pracując u boku Augusta Vestrisa, a później Maximilien Gardela.
W międzyczasie, w latach 1763–1764, pracował także w King’s Theatre w Londynie jako tancerz i choreograf. Od 1781 do 1783 roku pełnił funkcję głównego baletmistrza Opery Paryskiej, dzieląc to stanowisko z Gardelem. Konflikty z Gardelem doprowadziły do dymisji Daubervala w 1783 roku.
Okres przejściowy Po odejściu z Opery Paryskiej Dauberval przeniósł się do Hiszpanii, a następnie współpracował z różnymi zespołami w Europie. W tym czasie ponownie pracował w Londynie, gdzie 30 grudnia 1785 roku wystawił w King’s Theatre balet Le Déserteur, oparty na popularnej wówczas operze komicznej.
Kariera w Bordeaux W 1785 roku Dauberval objął stanowisko baletmistrza w Grand Théâtre w Bordeaux, które piastował do 1791 roku. Okres ten okazał się najważniejszy w jego karierze, a Bordeaux stało się miejscem narodzin jego najsłynniejszego dzieła.
La Fille mal gardée