Najbardziej podobne gatunki: wilgotnica purpurowa (Hygrocybe miniata) jest makroskopowo bardzo podobna, ale ma znacznie mniejsze zarodniki i preferuje suchsze siedliska; wilgotnica szkarłatna (Hygrocybe coccinea) ma znacznie większy, pomarańczowoczerwony kapelusz; wilgotnica spinkowata (Hygrocybe cantharellus) ma blaszki zbiegające; wilgotnica czerniejąca (Hygrocybe conica) czernieje z wiekiem lub po przecięciu.
Występowanie i siedlisko Występuje w Europie, Ameryce Północnej i Azji. W Europie najwięcej stanowisk podano w północnej jej części, sięga tutaj po północne krańce Półwyspu Skandynawskiego, Islandię oraz południowe i wschodnie wybrzeża Grenlandii. W Polsce do 2003 r. jedyne stanowisko podała w 1997 r. Anna Bujakiewicz w Babiogórskim Parku Narodowym, ale w późniejszych latach podano nowe stanowiska. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Grzyb naziemny. W Polsce podano jego stanowiska na łąkach, wśród mchów torfowców oraz w borówczyskach bażynowych (Empetro-Vaccinietum), w Anglii i Irlandii na wilgotnych, porośniętych mchem polanach, torfowiskach lub wilgotnych, porośniętych mchem dolnych zboczach wydm.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Wodnichowate