Hendrik Fayat (ur. 28 czerwca 1908 w Molenbeek-Saint-Jean, zm. 21 września 1997 w Jette) – belgijski polityk i prawnik, deputowany krajowy i europejski, minister handlu zagranicznego (1957–1958, 1968–1972).
Życiorys Studiował prawo na Université Libre de Bruxelles, podczas nauki zaangażował się w działalność środowisk flamandzkojęzycznych i działających na rzecz autonomii tego regionu. Przez dwa lata pracował naukowo na macierzystej uczelni, od 1935 wykonywał zawód adwokata. Publikował też w gazecie „Vooruit” i nauczał w centrach edukacyjnych powiązanym z socjalistami. Od 1948 ponownie wykładał na Université Libre de Bruxelles, w 1961 uzyskał rangę profesora prawa kolonialnego.
W wieku 16 lat dołączył do młodzieżówki Socialistische Jonge Wachten, potem do Belgijskiej Partii Socjalistycznej, rozwijając w niej skrzydło flamandzkojęzyczne. Po wybuchu II wojny światowej został pracownikiem gabinetu ministra bez teki Hendrika de Mana, a w 1940 sekretarzem ministra prac publicznych . W maju 1940 wraz z rządem belgijskim uciekł do Francji, gdzie był doradcą komisarza generalnego ds. repatriacji Belgów przebywających we Francji Vichy.