Wincenty Zaborowski (ur. 19 lipca 1883 w Sarnakach - zm. ok. 16 października 1940 w Mauthausen (KL)) – polski nauczyciel, filolog klasyczny.

Życiorys Urodził się w Sarnakach. Edukację rozpoczął w Zakładzie Księży Michalitów w Miejscu Piastowym koło Krosna. W roku 1904 zdał maturę w Gimnazjum w Jaśle i wstąpił na Wydział Filozoficzny Uniwersytetu Lwowskiego, gdzie studiował filologię klasyczną, język polski, łacinę, grekę i historię. W roku 1912/1913 rozpoczął pracę w zawodzie nauczyciela, najpierw w filii Gimnazjum w StryjuSprawozdanie Kierownictwa Filii C. K. Gimnazyum w Stryju za rok szkolny 1913Sprawozdanie Kierownictwa Filii C. K. Gimnazyum w Stryju za rok szkolny 1914, następnie w latach 1915-1917 w Sarnakach. W roku 1919 został nauczycielem w Państwowym Seminarium Nauczycielskim Męskim w ŁomżyDziennik Urzędowy Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego RP, R. 2, no. 9 z dn. 1 września 1919.. Pod koniec lipca 1920 zgłosił się na ochotnika do wojska i walczył w 23 pułku piechotyLena Szatkowska, Szara legenda, Płock 2010, wyd. 2 przejrz. i popr., s. 189-195 (zawiera opublikowane z rękopisu listy z frontu Wincentego Zaborowskiego). na kierunku północno-wschodnim. Po wojnie, od roku 1923 do 1936 uczył języków klasycznych (łaciny i greki) w Gimnazjum Męskim w PłockuMaciej Żurowski, Liceum Ogólnokształcące im.