W zaborze pruskim obowiązywała podstawa prawna o popieraniu hodowli zwierząt gospodarskich, ustanawiająca ścisły nadzór państwowy nad reproduktorami, ich rejestracją i dopuszczaniem do krycia. System ten charakteryzował się wysokim stopniem organizacji i precyzyjną kontrolą jakości hodowli.
Na terenach dawnego zaboru rosyjskiego utrzymano w mocy rozproszone przepisy administracyjne, oparte głównie na instrukcjach i zarządzeniach ministerialnych z końca XIX w., dotyczących rejestracji i użytkowania ogierów oraz funkcjonowania stacji zarodowychWitold Pruski, Hodowla zwierząt gospodarskich w Królestwie Polskim w latach 1815–1918, PWRiL, Warszawa 1969.. System ten miał charakter policyjno-administracyjny, pozbawiony jednolitych podstaw naukowo-hodowlanych.