/…/ Może w obliczu nieuniknionego zobaczył to o czym pisał Edgar Allan Poe “Patrząc w ciemność tę głęboką, stałem ze zdumieniem w oku, sny śniąc jakich nikt z śmiertelnych nie śmiał śnić…""
Adam Łassa wprowadził na polską scenę rocka neoprogresywnego, elementy tzw. „teatru rockowego”, tancerki, maski, liczne rekwizyty, kostiumy oraz pokazy wizualne, co bardzo mocno współgrało z przekazem i tekstami wokalisty oraz oddziaływało na odbiór koncertów Abraxas. Między utworami przytaczał oryginalne opowieści lub interesujące anegdoty. Andrzej Masłowski z Polskiego Radia w Poznaniu napisał: "Pamiętam koncert w Parku Wilsona... panowała tam atmosfera, nawet nie kameralna, lecz bliska domowej. Pamiętam jak Adam Łassa robił długie wprowadzenia do każdego z utworów. Były to ich historie bądź osobiste przemyślenia. Grupa była zaangażowana, jakby grała dla tysiąca widzów".