„umieszczenie na czas nieoznaczony w miejscu odosobnienia (obozie) i poddanie przymusowej pracy” tych obywateli polskich zamieszkujących tereny Generalnego Gubernatorstwa lub województwa białostockiego, którzy w czasie okupacji niemieckiej zadeklarowali przynależność do narodowości niemieckiej bądź pochodzenie niemieckie lub też faktycznie korzystali z praw i przywilejów przysługujących takim osobom.

Jednym z pierwszych obozów założonych przez NKWD we współpracy z formalnie podległym PKWN Resortem Bezpieczeństwa Publicznego był obóz w Nowinach-Błudku. Znajdował się on w centralnej części Puszczy Solskiej. Jego utworzenie jest datowane na październik 1944 roku. Wtedy to do gajówki Błudek (zwanej też Błótko) przybył oddział Ludowego Wojska Polskiego, który przystąpił do wycinki lasu pod budowę infrastruktury obozowej.

Krzysztof Tochman jest zdania, że obóz w Nowinach-Błudku podlegał NKWD jako tzw. obóz dziki. Uprawnienia polskiego Resortu Bezpieczeństwa Publicznego, a konkretnie jego wydziału więziennictwa i obozów, ograniczać się miały jedynie do spraw ochronno-bytowych. Również Bogusław Kopka zalicza ten obóz do kategorii obozów NKWD, uznając go jednocześnie za filię więzienia na zamku w Lublinie.