Mieczysław Stanisław Buczyński (ur. 27 października 1941 w Dobrowodach, zm. 10 września 2005 w Jeleniej GórzeStaszak 2005, s. 3, 4) – polski muzealnik, historyk sztuki.

Urodził się w chłopskiej rodzinie, w wieku ponad 3 lat stracił ojca, Franciszka, który zmobilizowany do 2 Armii Wojska Polskiego poległ w trakcie operacji łużyckiej. Po tym, jak wojna dobiegła końca, matka Mieczysława, Józefa z d. Fuławka, wyjechała z Kresów i osiadła w Płakowicach, gdzie Mieczysław spędził dzieciństwo. W latach 1955 - 1959 uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego w Lwówku Śląskim. Jednocześnie grał jako bramkarz w klubie piłkarskim Czarni Lwówek Śląski. Po ukończeniu szkoły średniej podjął studia z zakresu historii sztuki na Uniwersytecie Wrocławskim, kończąc je w roku 1964. Pracę magisterską poświęcił gotyckiej figuralnej plastyce portali na Śląsku. Cały 1965 i 1966 przepracował na stanowisku bibliotekarza w bibliotece miejskiej Lwówka Śl. W 1967 zatrudnił się w Muzeum Karkonoskim w Jeleniej Górze, gdzie pracował do śmierci, osiągając z czasem stanowisko starszego kustosza. W latach 1974 - 1975 odbył podyplomowe studia muzealnicze na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, po czym jesienią 1975 r. został kierownikiem działu szkła artystycznegoStaszak 2005, s. 3, 4Staszak 2006.