W II połowie XIX wieku wieś zwano Minutsdorf.
W styczniu 1920 roku na mocy traktatu wersalskiego miejscowość znalazła się w granicach odrodzonej Polski. Otrzymała polską nazwę Dziemionna, która nawiązywała do nazewnictwa sąsiedniego mokradła z czasów staropolskich. Wieś nadal znajdowała się (do 1954) w powiecie inowrocławskim. W 1934 r. w wyniku reformy administracyjnej włączono ją w skład gminy wiejskiej Złotniki Kujawskie. We wsi istniała czteroklasowa szkoła elementarna z niemieckim językiem wykładowym.
Po wojnie zamordowani Polacy ze wsi: Dziemionna, Jakubowo, Januszkowo, Krążkowo, Prądocin i Tarkowo zostali po ekshumacji pochowani na cmentarzu w Lisewie Kościelnym, gdzie w 1965 r. wystawiono im pomnik.
W latach 1945–1954 Dziemionna była gromadą wiejską wchodząc w skład gminy Złotniki Kujawskie. W 1948 r. posiadała powierzchnię 186 ha i zaludnienie 278 osób. W 1947 roku w dyskusjach na temat nowego podziału administracyjnego przedstawiciele wsi opowiadali się za pozostawieniem ich w granicach terytorialnych gminy Złotniki Kujawskie, co motywowane było związkami gospodarczymi i rzeczowym traktowaniem mieszkańców przez władze gminne.