thumb|Bill Foxley i jego żona Catherine w dniu ślubu (1947) thumb|Bill Foxley w Klubie Świnek Morskich William Geoffrey Foxley (ur. 17 sierpnia 1923 w Liverpoolu, zm. 5 grudnia 2010) – brytyjski obserwator lotniczy w dowództwie RAF Bomber Command podczas II wojny światowej, który doznał poważnych oparzeń po katastrofie samolotu. Zasłynął wsparciem, jakiego udzielał innym ofiarom poparzeń, oraz występem w filmie, który przybliżył szerokiej publiczności problem oparzeń twarzy, jakich doznawali członkowie załóg samolotów w czasie II wojny światowej.
Życiorys Bill Foxley urodził się w Liverpoolu i wstąpił do Royal Air Force w 1942 roku. 16 marca 1944 roku miał 20 lat i był bliski ukończenia szkolenia jako obserwator w 28 Operational Training Unit w bazie lotniczej RAF na lotnisku East Midlands w Castle Donington. Jego bombowiec Vickers Wellington wystartował o 23:19 w locie szkoleniowym, ale w ciągu minuty klapy opadły całkowicie na wysokości 60 metrów, powodując podniesienie nosa, a następnie przeciągnięcie samolotu i jego rozbicie się. Foxley uciekł z płonącego samolotu bez obrażeń, ale wrócił, aby pomóc radiooperatorowi. Doznał poważnych oparzeń twarzy i rąk, wychodząc z płonącego samolotu przez astrokopułę na szczycie kadłuba, a lotnik, którego próbował uratować, nie przeżył.