Samcze nogogłaszczki cechują się golenią z trzema apofizami: wentralną, pośrednią i retrolateralną. Ta pierwsza jest poprzeczna i w odsiebnej części zaokrąglona, ta druga przysadzista i wyposażona w cztery dobrze wykształcone zęby, ta ostatnia zaś smukła i ku szczytowi zwężająca się. Duża apofiza tegularna o kształcie bułatu wykracza poza obręb bulbusa. Długi embolus cechuje się włóczniowatym wierzchołkiem.
Genitalia samicy cechują się dołkowatą, pozbawioną kapturka płytką płciową o zatartych brzegach bocznych i tylnym oraz patelniowatej przegrodzie pośrodkowej. Kanciaste, zesklerotyzowane struktury po bokach wulwy przysłaniają przewody kopulacyjne.
Ekologia i występowanie Zwierzę to zasiedla przypominające stepy zbiorowiska roślinności sucholubnej i nawapiennej. Dorosłe samce obserwuje się od marca do maja i od września do listopada. Przypuszczalnie osiągają dojrzałość jesienią i zimują.
Gatunek palearktyczny, bałkański, podawany z Bułgarii, Albanii, Macedonii Północnej i Grecji.
Przypisy
Kategoria:Ukośnikowate Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2016 roku