Kolejność par odnóży od najdłuższej do najkrótszej to I, IV, II, III lub IV, I, II, III. Golenie dwóch początkowych par mają po dwa trichobotria, z których nasadowe jest krótkie, a wierzchołkowe długie. Golenie par pozostałych mają po trzy trichobotria. Odsiebne części wszystkich stóp wykazują nibyczłonowanie. Na pazurkach brak jest mocnych ząbków. Kolor owalnej opistosomy (odwłoka) bywa od szarawobrązowego po czarniawy.
Nogogłaszczki samca są dość krótkie, pozbawione apofiz na goleniach. Głęboko wpuklone, położone blisko zaokrąglonej krawędzi goleni cymbium tworzy kapsułę i podzielone jest na dwie części, jedną zaokrągloną i owłosioną, a drugą półokrągłą, przezroczystą, bezwłosą i przedzieloną głęboką, długą bruzdą. Na tylno-bocznej krawędzi cymbium znaleźć można wypustkę przypominającą paracymbium. Bulbus jest wydłużony. Tegulum ma jeden skleryt końcowy, jedną kolcowatą wypusktę i długi rowek służący za konduktor. Długi, cienki, biczowaty embolus wychodzi z okrągłej nasady i ma nieco zgrubiały wierzchołek. Spod nasady embolusa wychodzi błoniasta wypustka (lamella) o trzonie znacznie węższym od części pozostałej oraz z bruzdą między częścią końcową a listewką zewnętrzną.