Alina Kowalczykowa, opracowująca pierwszą w latach 90. nową edycję książki, uznała styl wersji oryginalnej jako „słaby i niedopracowany”, zwracając także uwagę, że była ona etycznie „bez finezji”, np. „wszyscy nie-Polacy i niekatolicy [byli w niej] zdecydowanie gorsi”, co zostało poprawione w przepisanych fragmentach, w których wprowadzono np. bardziej pozytywną postać Cygana (zastępując nią bardziej negatywną i stereotypową postać tej grupy z I edycji). Pewne elementy uznano jednak za niemożliwe do poprawienia z powodu ograniczeń edytorskich, nie pozwalających wprowadzać znaczących zmian w treści i fabule; zostawiono m.in. międzywojenną „odrażającą” (według Kowalczykowej) postać żydowskiego detektywa Lejbusia Kanarka, który (w odróżnieniu od „Polaka – nie-Żyda”) nie ma oporów przed „grzebaniem w cudzych kieszeniach”. Kowalczykowa zwrócił uwagę, że jest to argument, by nowe wydania książki opatrzyć wyjaśniającymi, dydaktycznymi komentarzami edytorskimi.