Schematyzm diecezjalny – rocznik urzędowy, zakonów i duchowieństwa zakonnego wydawany w języku łacińskim. Schematyzmy są cennym źródłem archiwalnym dla historyków Kościoła XIX i XX wieku.
Charakterystyka Rubrycele i schematyzmy były wydawane oddzielnie dla każdego zakonu w języku łacińskim. Schematyzmy były redagowane w XVIII i XIX wieku przeważnie co 3 lata na kapitułach generalnych i prowincjalnych. W czasie zaborów niektóre zakony schematyzmów nie wydawały, a po 1945 roku wydawały tylko nieliczne zakony. W 1971 roku reformaci jako pierwsi wydali schematyzm w języku polskim. Schematyzmy drukowano w drukarniach zakonnych, państwowych i prywatnych.
W schematyzmach podawano wykaz klasztorów z nazwiskami ojców zakonnych, braci zakonnych, kleryków. Przy każdym nazwisku zakonnika podawano: stanowisko w klasztorze (gwardian, definitor, kustosz, profesor), rok urodzenia, rok wstąpienia do zakonu, rok ślubów czasowych, rok święceń kapłańskich. Po wykazie klasztorów męskich, podawano wykaz klasztorów żeńskich z nazwiskami sióstr zakonnych.