U samca druga para odnóży ma na goleniach jeden lub dwa przedwierzchołkowe kolce służące przytrzymywaniu samicy.

Opistosoma (odwłok) jest kulistawa w widoku grzbietowy i prawie jajowata w bocznym. Pozbawiona jest skutum, stożeczka, siteczka przędnego, płuc książkowych oraz tylnych przetchlinek. Kądziołki przędne nie mają płytek pierścieniowych.

Nogogłaszczki samca dysponują co najmniej tak dużym jak ćwierć karapaksu, niemal jajowatym bulbusem i owiniętym wokół niego od przednio-bocznej strony, błoniastym, prześwitującym cymbium pozbawionym zmodyfikowanych ząbków, wyrostków czy apofiz. Tegulum jest kubkowate, zaopatrzone w apofyzę medialną, a czasem ponadto wyrostek tegularny. Może występować długi, palcowaty konduktor, ale zazwyczaj go nie ma. Długi, cienki, rurkowaty embolus robi wokół tegulum co najmniej dwie pętle.

Genitalia samicy mają rozdzielone otwory kopulacyjne, krótkie i cienkie przewody zapłodnieniowe oraz długie, jajowate do nerkowatych spermateki rozstawione na dystans mniejszy niż dwukrotność ich długości. Parmula bywa języczkowata lub palcowata.

Rozprzestrzenienie Przedstawiciele rodzaju zamieszkują krainy: etiopską, orientalną, australijską i neotropikalną.