Iberina candida – gatunek pająka z rodziny Hahniidae. Zamieszkuje Europę, Azję Zachodnią i Afrykę Północną.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1875 roku przez Eugène’a Simona na kartach „Les arachnides de France” pod nazwami Hahnia candida i Hahnia muscicola. Ich synonimizacji dokonała w 1966 roku Marie A.E. Harm. Z kolei opisana przez Simona w 1884 roku Hahnia rupicola zsynonimizowana została z omawianym gatunkiem przez niego samego w 1937 roku.

W rodzaju Iberina omawiany takson umieszczony został po raz pierwszy w 1967 roku przez Pekkę T. Lehtinena, jednak kroku tego nie uznawano aż do pracy Jean-Claude’a Ledoux z 2014 roku.

Morfologia Samiec osiąga od 1,2 do 1,4 mm, a samica od 1,5 do 1,7 mm długości ciała.

Prosoma jest w zarysie gruszkowata, ubarwiona bladożółto ze słabo zaznaczoną kropką na jamce i słabo widocznymi paskami promienistymi. Wysokość nadustka jest większa niż dwukrotność średnicy oka pary przednio-środkowej, a osiągać może nawet trzykrotność tejże. Szczękoczułki mają dwa lub trzy ząbki na krawędziach tylnych. Szerokość wargi dolnej jest większa niż długość. Kolejność par odnóży od najdłuższej do najkrótszej to: IV, I, II, III.